هیس!

میشنوی صدای برخورد آن  به روی کاسه وجود است.

آرام آن را می شکند و پایین میرود در تمام جانش رسوخ کرده.

هیس!

 دوباره خوب گوش کن صدایی میشنوی. صدای به هم خوردن دریست که با بستن آن نور وجود هم خاموش می شود.

هیس!

این بار شاید صدای غلتیدن آن را روی دیواره ی  دل بشنوی.

اگر بتوانی  برای لحظه ای جای اشک باشی  خواهی فهمید که ضربه ی اشک بر دل بسیار شکننده تر از نگاه مانده به جاده است.

هیس خوب گوش کن!!